Telekomünikasyon Kurumundan:

ERİŞİM VE ARABAĞLANTI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak, Tanımlar, İlkeler ve Erişimin Kapsamı

             Amaç

             MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kullanıcıların makul bir ücret karşılığında telekomünikasyon hizmetlerinden ve altyapısından azami ölçüde yararlanmasını sağlayacak uygulamaların teşvik edilmesi, telekomünikasyon sektöründe verimliliğin, sürdürülebilir rekabet ortamının sağlanması, telekomünikasyon hizmetlerinin karşılıklı çalışabilirliğinin sağlanması ve uzun vadede kullanıcıların yararına olacak rekabet ortamının oluşturulmasına yönelik altyapı yatırımlarının desteklenmesi için telekomünikasyon şebekelerine erişim ve arabağlantıya ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

             Kapsam

             MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, işletmecilerin erişim ve arabağlantıya ilişkin hak ve yükümlülükleri ile söz konusu yükümlülüklerin yerine getirilmesinde uygulanacak hükümleri kapsar.

             Dayanak

             MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ile 2813 sayılı Telsiz Kanunu hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

             Tanımlar

             MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

             a) Alt Yerel Ağ: Sabit telekomünikasyon şebekesinde kullanıcı tarafındaki şebeke sonlanma noktasını konsantrasyon noktasına veya belirli bir ara erişim noktasına bağlayan kısmi yerel ağı,

             b) Arabağlantı: İki ayrı telekomünikasyon şebekesi arasındaki telekomünikasyon trafiğinin gerçekleştirilmesini teminen iki şebekenin birbirine irtibatlandırılmasını,

             c) Arabağlantı Yükümlüsü: Türk Telekomünikasyon A.Ş. ve Kurum tarafından arabağlantı sağlama yükümlülüğü getirilen diğer işletmecileri,

             ç) Ayrıştırma: Bir işletmecinin, şebekesi üzerinden verdiği hizmetleri, taşıma, anahtarlama, arayüz de dâhil olmak üzere sadece talep edilen şebeke bileşenlerine ve talep edilen türden erişim sağlanmasına imkân verecek şekilde birbirinden ayrı olarak sunmasını,

             d) Erişim: Bu Yönetmelikte belirtilen koşullar altında, telekomünikasyon altyapısı ve/veya hizmetlerinin telekomünikasyon hizmetinin sağlanması amacıyla diğer bir işletmeciye sunulmasını,

             e) Hesap Ayrımı: İşletme içi transferler de dâhil her bir faaliyetle ve iş birimiyle ilgili gelir, gider ve maliyetlerin ayrılmasını,

             f) İşletmeci: Kurum ile yapılan bir görev sözleşmesi, imtiyaz sözleşmesi ve/veya Kurumdan alınan bir telekomünikasyon ruhsatı ya da genel izin kapsamında yapılan bir kayıtlanma uyarınca telekomünikasyon hizmetleri yürüten ve/veya telekomünikasyon altyapısı işleten bir sermaye şirketini,

             g) Kurum: Telekomünikasyon Kurumunu,

             ğ) Kurul: Telekomünikasyon Kurulunu,

             h) Şebeke: İki veya daha fazla nokta arasında telekomünikasyonu sağlamak için bu noktalar arası bağlantıyı teşkil eden anahtarlama ekipmanları ve hatlar da dâhil olmak üzere her türlü iletim sistemleri ağını,

             ı) Taşıyıcı: Bir çağrının başlatılması, sonlandırılması veya taşınması hizmetlerinin tümünü veya bir kısmını sunan işletmeciyi,

             i) Uzun Dönem Artan Maliyet: Yeni bir hizmetin veya unsurun mevcut üretim programına dâhil edilmesi hâlinde, uzun dönemde miktara bağımlı sabit ve değişken maliyetlerden oluşan ek maliyeti,

             j) Veri Akış Erişimi: Kullanıcı tarafındaki şebeke sonlanma noktasını, veri iletimine imkân verecek şekilde, kullanıcının bağlı bulunduğu ana dağıtım çatısına veya eşdeğer tesise yerleştirilen teçhizata bağlayan her türlü cihaza ve fiziksel devreye erişimi,        

             k) Yerel Ağ: Sabit telekomünikasyon şebekesinde kullanıcı tarafındaki şebeke sonlanma noktasını kullanıcının bağlı bulunduğu ana dağıtım çatısına veya eşdeğer tesise bağlayan fiziksel devreyi,

             l) Yerel Ağa Ayrıştırılmış Erişim: Yerel ağın mülkiyetinde bir değişiklik olmadan yerel ağa ayrıştırılmış tam erişimi ve yerel ağa paylaşımlı erişimi,

             m) Yerel Ağa Ayrıştırılmış Tam Erişim: Bakır kablo çifti frekans spektrumunun tamamının kullanılmasına izin verecek şekilde yerel ağa veya alt yerel ağa erişimi,

             n) Yerel Ağa Paylaşımlı Erişim: Bakır kablo çifti frekans spektrumunun sadece ses harici bandının kullanılmasına izin verecek şekilde yerel ağa veya alt yerel ağa erişimi

             ifade eder.

             (2) Aksi belirtilmedikçe, bu Yönetmelikteki terimler 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunundaki ve diğer ilgili mevzuattaki anlamlara sahiptir.

             İlkeler

             MADDE 5 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında aşağıdaki temel ilkeler göz önüne alınır.

             a) Sürdürülebilir rekabet ortamının sağlanması,

             b) Niteliksel ve niceliksel devamlılık, düzenlilik, güvenilirlik, verimlilik, açıklık, şeffaflık ve kaynakların etkin kullanılmasının gözetilmesi,

             c) Telekomünikasyon hizmetleri arzı ile yeni yatırımların, teknoloji gelişiminin ve üretiminin özendirilmesi,

             ç) Ulusal telekomünikasyon pazarının, gelişen şartlar çerçevesinde uluslararası standartlarda ve ölçütlerde olması,

             d) Eşit şartlardaki kullanıcılar arasında ayrım gözetilmemesi ve hizmetlerin benzer konumdaki kullanıcılar tarafından eşit şartlarla ulaşılabilir olması,

             e) Kullanıcıların talep ettikleri hizmetlerin dışında herhangi bir hizmeti satın almak zorunda bırakılmaması,

             f) Kullanıcıların makul bir ücret karşılığında telekomünikasyon hizmetlerinden ve altyapısından yararlanmasını sağlayacak uygulamaların teşvik edilmesi,

             g) Telekomünikasyon hizmetleri karşılığı alınacak ücretlerin makul ölçüde kârı içerecek şekilde hizmetin etkin olarak sağlanması maliyetine dayalı olması,

             ğ) Haklı bir gerekçe olmadan bir hizmetin maliyetinin diğer bir hizmetin ücreti yoluyla desteklenmesinden veya karşılanmasından kaçınılması,

             h) Kullanıcıların özel durumlarının dikkate alınması.

             Erişimin kapsamı

             MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelikte geçen erişim terimi, aşağıdakilerle sınırlı olmamak üzere;

             a) Yerel ağa ayrıştırılmış erişimi ve veri akış erişimini de içerecek şekilde sabit veya mobil telekomünikasyon şebekesi bileşenlerine ve ilgili tesislerine her türlü yöntemle erişimi,

             b) Binalar, borular ve direkleri de içerecek şekilde fiziksel altyapıya erişimi,

             c) İşletim destek sistemlerini de içerecek şekilde ilgili yazılım sistemlerine erişimi,

             ç) Numara dönüşümüne veya eşdeğer işlevselliğe sahip sistemlere erişimi,

             d) Hizmetlerin karşılıklı çalışabilirliği veya sanal şebeke hizmetleri için gerekli arayüzlere, protokollere veya diğer teknolojilere erişimi,

             e) İki telekomünikasyon şebekesi arasındaki arabağlantıyı,

             f) Akıllı şebeke hizmetlerine yönelik bileşenlere erişimi ve mobil şebekelerde ulusal dolaşımı da (roaming) içerecek şekilde kullanıcılara sunulan hizmetlerin karşılıklı çalışabilirliğinin temini için belirli hizmetlerin sağlanmasını,

             g) Yeniden satış amacıyla belirli hizmetlerin toptan seviyede sunulmasını,

             kapsar.

İKİNCİ BÖLÜM

Erişim ve Arabağlantı Yükümlülükleri

             Erişim sağlama

             MADDE 7 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip bir işletmecinin diğer işletmecilerin erişimine izin vermemesinin veya aynı sonucu doğuracak şekilde erişim için makul olmayan süre ve şartlar ileri sürmesinin rekabet ortamının oluşumunu engelleyeceğine veya ortaya çıkacak durumun kullanıcıların aleyhine olacağına karar vermesi hâlinde, etkin piyasa gücüne sahip söz konusu işletmeciye erişim sağlama yükümlülüğü getirebilir.

             (2) Bir işletmeci, erişimi ancak şebeke işletim güvenliğinin veya şebeke bütünlüğünün veya veri güvenliğinin temin edilemeyeceğini ya da şebekelerin karşılıklı işletilebilirliğinin mümkün olmadığını objektif kriterlerle kanıtlamak ve Kurumun onayını almak kaydıyla sınırlandırabilir. Bu hâllerin mevcudiyeti, işletmecilerin erişim yükümlüsü olarak belirlenmesine halel getirmeyeceği gibi erişim koşullarını müzakere etmeyi reddetmeleri için de geçerli bir neden teşkil etmez.

             (3) Erişim sağlama yükümlüsü işletmeciler, taşıma, anahtarlama ve işletim arayüzleri de dâhil olmak üzere kendilerinden talep edilen erişimi sağlayacak şekilde ayrıştırma yapmakla yükümlüdürler. Kurum, yerel ağ da dâhil olmak üzere bütün şebeke bileşenlerine ayrıştırılmış erişim sağlama yükümlülüğünün kapsamını belirler. Bir işletmecinin, içinde bulunduğu koşulların ayrıştırma yükümlülüğünü yerine getirmesini engellediğini kanıtlaması hâlinde Kurum, söz konusu işletmeciyi bu yükümlülükten muaf tutar. Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.

             Arabağlantı

             MADDE 8 – (1) İlgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmeciler arabağlantı yükümlüsüdür. Bununla birlikte Kurum, bir işletmecinin arabağlantıya izin vermemesinin veya aynı sonucu doğuracak şekilde makul olmayan süre ve şartlar ileri sürmesinin, rekabet ortamının oluşumunu engellediğine veya ortaya çıkacak durumun kullanıcıların aleyhine olduğuna karar vermesi hâlinde, söz konusu işletmeciyi arabağlantı yükümlüsü olarak belirleyebilir.

             (2) Arabağlantı, teknik ve ekonomik olarak uygun olacağı kanıtlanabilen ve Kurum tarafından uygun görülen herhangi bir arabağlantı noktasından temin edilir. İşletmeci, bunların haricinde bir noktadan arabağlantı talep etmesi hâlinde, temin edilecek noktanın maliyetini üstlenir.

             (3) Kurum, 7 nci maddenin ikinci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla, işletmecilerin talebi üzerine, arabağlantının teknik ve ticari alternatiflerinin bulunduğu veya arabağlantıyı sağlamak için gerekli kaynakların bulunmadığı gerekçeleriyle arabağlantı yükümlülüğünün sınırlandırılmasına karar verebilir.

             Ayrım gözetmeme

             MADDE 9 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere, telekomünikasyon hizmetlerini sağlamak için kendi kullandıkları veya üçüncü şahısların telekomünikasyon hizmetlerini sunmak için gereksinim duydukları hizmetleri, söz konusu hizmetleri talep edenlere ayrım gözetmeksizin ve kendilerine uyguladıkları koşullarla temin etme yükümlüğü getirebilir.

             Şeffaflık

             MADDE 10 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere, teknik özellikler, şebeke özellikleri, tedarik ve kullanıma ilişkin hüküm ve koşullar ile ücretler gibi belirli bilgileri aleni hâle getirme yükümlülüğü getirebilir.

             (2) Kurum, ayrım gözetmeme yükümlülüğü getirilen işletmecilere referans erişim ve/veya arabağlantı teklifleri hazırlama yükümlülüğü getirebilir. Kurum tarafından referans erişim ve/veya arabağlantı teklifi hazırlama yükümlülüğü getirilen işletmeciler, söz konusu yükümlülüğün getirildiği tarihten itibaren en geç üç ay içinde referans erişim ve/veya arabağlantı tekliflerini hazırlayarak Kuruma göndermekle yükümlüdür.

             (3) Referans erişim ve/veya arabağlantı teklifleri Ek-1’de yer alan format çerçevesinde hazırlanır. Erişim ve/veya arabağlantı talebinde bulunan işletmecilerin taleplerinin karşılanmasına yönelik gereksiz hizmetleri almamaları ve karşılığında bir bedel ödememeleri esastır. Bu maksatla, hizmetler yeterince ayrıştırılmış ve ilgili pazarın özelliklerine göre her bir hizmetin fiyatını da içerecek şekilde referans erişim ve/veya arabağlantı teklifinin süre ve koşulları belirlenmiş olmalıdır. Kurum tarafından aksi belirtilmedikçe, söz konusu teklifler her yıl yenilenerek şubat ayı sonuna kadar Kuruma gönderilir. Yeni teklifler onaylanana kadar mevcut referans erişim ve/veya arabağlantı teklifleri geçerliliğini korur.

             (4) Kurum, 5 inci maddede belirtilen ilkeleri göz önünde bulundurarak, referans erişim ve/veya arabağlantı tekliflerinde değişiklik yapılmasına karar verebilir. İşletmeciler, Kurumun talep ettiği değişiklikleri belirtilen biçimde ve sürede yerine getirmekle yükümlüdür. İşletmeciler, Kurum tarafından onaylanan veya değiştirilerek onaylanan teklifleri Kurumun onayını müteakip bir hafta içinde kolay erişilebilir bir şekilde ve asgari olarak internet sitelerinde yayımlamakla yükümlüdür.

             Tarife kontrolü

             MADDE 11 – (1) İşletmeciler, erişim ve/veya arabağlantı tarifelerini bu Yönetmelikte yer alan ilkeleri göz önüne alarak serbestçe belirler.

             (2) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere, tarifelerini maliyet esaslı olarak belirleme yükümlülüğü getirebilir. Kurum, söz konusu işletmecilerden tarifelerinin maliyet esaslı belirlendiğinin ispatlanmasını talep edebilir.

             (3) Kurum, tarifelerin maliyet esaslı belirlenmediğine karar vermesi hâlinde tarifeleri maliyet esasına göre belirler. Kurum, tarifeleri maliyet esasına göre belirleyinceye kadar diğer ülke uygulamalarını ve işletmecilerin maliyet yapılarını uygun olduğu ölçüde dikkate alarak tarifelere üst sınır koyabilir. Kurumun belirlediği tarifeler bağlayıcıdır.

             (4) Tarifeler, maliyet esasına göre belirlenirken aşağıdaki hususlar göz önünde bulundurulur.

             a) Erişim ve arabağlantı hizmetleri için maliyet esaslı tarife, hizmetleri sunmak için yatırılması gereken sermayeden makul bir geri dönüşü içerecek biçimde, hizmetin etkin olarak sağlanmasının uzun dönem artan maliyeti ile ortak maliyetlerin hizmetle ilişkilendirilebilen kısmının toplamından oluşur.

             b) Maliyetler, hizmetin etkin olarak sağlanması maliyetini aştığı takdirde, aşan kısım hizmetin etkin olarak sağlanması açısından gereksiz gider ve maliyet olarak kabul edilir. Bu tür gider ve maliyetler yasal zorunluluktan kaynaklanmaları veya diğer nedenlerle zaruri olduklarının kanıtlanması hâlinde dikkate alınır.

             (5) Dördüncü fıkranın (b) bendine göre yapılan değerlendirmede, karşılaştırılabilir piyasalarda birbirinin muadili hizmetleri sunan işletmecilerin katlandıkları maliyetlere veya uyguladıkları tarifelere karşılaştırma amacıyla başvurulabilir. Bu durumda, referans alınan piyasaların kendilerine has özellikleri göz önüne alınır.

             Hesap ayrımı, maliyet muhasebesi ve denetim

             MADDE 12 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere, hesap ayrımı ve maliyet muhasebesi yükümlülüğü getirebilir.

             (2) Hesap ayrımı ve maliyet muhasebesi yükümlülüğü getirilen işletmeciler, Kurum tarafından belirlenen kapsam ve sürede hesap ayrımı yapmakla yükümlüdürler. Hesap ayrımı uygulamasına yönelik olarak Kurum tarafından ayrıca geçiş dönemi öngörülebilir.

             (3) İşletmeciler, hesap ayrımı ve maliyet muhasebesi yükümlülüğü kapsamında hazırladıkları raporları Kuruma, Kurum tarafından belirlenen kapsam ve sürede bildirir.

             (4) Kurum, işletmecilerin hesaplarını denetleyebilir veya gerekli gördüğü takdirde bağımsız denetim kuruluşlarına denetlettirebilir. Bağımsız denetim kuruluşlarıyla ilgili giderler işletmeciler tarafından karşılanır.

             (5) Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.

             Ortak yerleşim

             MADDE 13 – (1) Kurum, işletmecilere kendi tesislerinde, diğer işletmecilerin ekipmanları için maliyet esaslı bir bedel karşılığında fiziksel ortak yerleşim sağlama yükümlülüğü getirebilir. İşletmecilerin, herhangi bir yerde fiziksel ortak yerleşimin zaruri olmadığını kanıtlamaları hâlinde, Kurum, bu yerlerde söz konusu işletmecileri fiziksel ortak yerleşim yükümlülüğünden muaf tutabilir. Kurum, fiziksel ortak yerleşim yükümlülüğünden muaf tutulan işletmecilere, maliyet esaslı bir bedel karşılığında fiziksel ortak yerleşime eşdeğer ekonomik, teknik ve operasyonel koşullarla farklı bir yöntem kullanarak ortak yerleşim sağlama yükümlülüğü getirebilir.

             (2) Kurum, ortak yerleşim tarifelerinin maliyet esaslı belirlenmediğini tespit etmesi hâlinde, maliyetleri, uluslararası uygulamaları ve/veya rayiç bedelleri uygun olduğu ölçüde dikkate alarak ortak yerleşim tarifelerine üst sınır koyabilir.

             (3) Fiziksel ortak yerleşimden faydalanan işletmeciler veya temsilcileri, kendi malzemelerine ve ekipmanlarına müdahale etmek üzere söz konusu hizmeti sağlayan işletmecilerin tesislerine girebilir.

             Tesis paylaşımı

             MADDE 14 – (1) Bir işletmecinin tesislerini kamuya veya üçüncü şahıslara ait bir arazinin üzerine veya altına yerleştirebildiği veya bu tür arazileri kullanabildiği veya kamulaştırma müessesesinden yararlanabildiği hâllerde Kurum, çevrenin korunması, kamu sağlığı ve güvenliği, şehir ve bölge planlaması ve kaynakların verimli kullanılması gereklerini ve 7 nci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen durumları da gözeterek, ilgili işletmeciye söz konusu tesisleri ve/veya araziyi makul bir bedel karşılığında diğer işletmecilerle paylaşma yükümlülüğü getirebilir.

             (2) Kurum, tesis ve/veya arazi paylaşımı maliyetlerinin taraflar arasında bölüştürülmesinde uygulanacak hüküm ve koşulları içeren düzenlemeler yapabilir.

             Taşıyıcı seçimi

             MADDE 15 – (1) Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere, kullanıcıların taşıyıcılarını serbestçe seçebilmelerini temin etme yükümlülüğü getirebilir.

             (2) Kurum, bu maddenin uygulama esaslarını yapacağı düzenlemelerle belirler.

             İşletmecilere getirilebilecek yükümlülükler

             MADDE 16 – (1) İşletmeciler, diğer işletmecilerden erişim ve arabağlantı müzakerelerinde bulunmayı talep edebilecekleri gibi diğer işletmecilerden kendilerine bu yönde bir talep gelmesi hâlinde müzakerede bulunmakla yükümlüdür.

             (2) Kurum, pazar analizi sonucu ilgili pazarlarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecileri belirler. Kurum, ilgili pazarda etkin piyasa gücüne sahip işletmecilere 7 ilâ 15 inci maddelerde belirtilen yükümlülüklerden birini, birkaçını veya tamamını getirebilir. Ancak, 13 üncü ve 14 üncü maddelerde belirtilen yükümlülükler, etkin piyasa gücüne sahip olmayan işletmecilere de getirilebilir.

             (3) Arabağlantı yükümlüsü işletmeciler, ikinci fıkra hükümleri saklı kalmak kaydıyla, her hâlde ayrım gözetmeme, şeffaflık ve tarifelerini maliyet esaslı belirleme yükümlülüklerine tabidir.

             (4) Aynı ve/veya farklı pazarlarda etkin piyasa gücüne sahip olan işletmeciler arasında yükümlülükler açısından farklılaştırma yapılabilir. Farklılaştırma, işletmecilere getirilebilecek yükümlülüklerin seçimi ve/veya seçilmiş olan yükümlülüklerinin uygulama detaylarının farklılığı şeklinde olabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Erişim ve Arabağlantı Müzakereleri ve Sözleşmeleri

             Sözleşme serbestisi

             MADDE 17 – (1) İşletmeciler, arabağlantı da dâhil olmak üzere erişimin hüküm ve koşullarını ilgili mevzuata, görev ve imtiyaz sözleşmelerine, telekomünikasyon ruhsatına, genel izin ve Kurum düzenlemelerine aykırı olmamak kaydıyla kendi aralarında müzakere ederek serbestçe belirler.

             Uzlaşmazlıkların çözümü

             MADDE 18 – (1) İlgili işletmecilerin, arabağlantı da dâhil olmak üzere erişim talebinden itibaren azami üç ay içinde anlaşma sağlayamamaları hâlinde, taraflardan herhangi biri Kurumdan uzlaştırma prosedürünün işletilmesini talep edebilir.

             (2) Kuruma uzlaştırma talebinde bulunan işletmecilerin başvurularında aşağıdaki hususlar yer almalıdır.

             a) Tarafların isim ve unvanları,

             b) Erişim veya arabağlantı talebinin yapıldığı tarih,

             c) Erişim veya arabağlantı talebinin kapsamı ve süresi,

             ç) Erişim veya arabağlantı talebi karşılığında teklif edilen ücret ve gerekçeleri,

             d) Taraflarca üzerinde anlaşma sağlanamayan hususlar,

             e) Yukarıda sıralanan hususlara ilişkin her türlü bilgi ve belge.

             (3) Kurum, başvuru yapan işletmecinin gerekli belgeleri sunmaması hâlinde başvuruyu reddeder.

             (4) Kurum, kendisinden uzlaştırma talebinde bulunulduğunu diğer işletmeciye tebliğ eder. İşletmeci, tebligatı almasını müteakip onbeş gün içinde, görüşlerini ve konuya ilişkin bilgi ve belgeleri Kuruma sunar. Kurum, söz konusu bilgi ve belgelerin alındığı tarihten itibaren onbeş gün içinde uzlaştırma talebini kabul edip etmeyeceğine karar verir. Ancak, arabağlantıya ilişkin uzlaştırma talepleri her hâlükârda kabul edilir. Kurum tarafından uzlaştırma prosedürünün başlatılmasından itibaren, tarafların aralarında anlaşmaya varmaları için altı hafta süreleri vardır. Kurum, gerekli gördüğü hâllerde, bu süreyi dört hafta uzatabilir.

             (5) Uzlaştırma prosedürünün başlatılmasını müteakip dördüncü fıkrada belirtilen süreler zarfında taraflar arasında anlaşma sağlanamaması hâlinde Kurum, anlaşma için uygun gördüğü ve işletmeciler için bağlayıcı olan hüküm, koşul ve ücretleri belirlemeye yetkilidir.

             (6) Kurum, beşinci fıkra gereğince, taraflarca sunulan bilgi ve belgeleri 5 inci maddede belirtilen ilkeler doğrultusunda nitelik ve nicelik itibarıyla değerlendirerek iki ay içinde arabağlantı dâhil erişim anlaşmaları için uygun gördüğü hüküm, koşul ve ücretleri belirler ve taraflara tebliğ eder. Kurum, bu süreyi gerekli gördüğü hâllerde, bir ay uzatabilir.

             (7) Kurum, bu madde kapsamında gerekli gördüğü her türlü bilgi ve belgeyi taraflardan talep edebilir. Taraflar, söz konusu bilgi ve belgeleri Kurum tarafından belirlenecek süre içinde Kuruma göndermekle yükümlüdür.

             (8) Kurum tarafından belirlenen hüküm, koşul ve ücretler aksi belirtilmedikçe taraflara tebliğ edildiği tarihten itibaren yürürlüğe girer.

             (9) Kurum, uzlaştırma prosedürü işletirken, geçici ücretin belirlenmesi dâhil, kamu yararının gerektirdiği her türlü tedbiri alır. İşletmeciler, geçici ücret dâhil, Kurum tarafından alınacak tedbirlere uymakla yükümlüdür. Kurum, geçici ücreti belirlerken, daha önce uygulanmakta olan ücretleri veya 11 inci maddeyi dikkate alır. İşletmeciler, Kurum tarafından nihai ücretin belirlenmesinden sonra, geriye dönük olarak bu ücret üzerinden mahsuplaşırlar. Kurumun belirlediği hüküm, koşul ve ücretler, tarafların aralarında bu Yönetmeliğe ve diğer ilgili mevzuata uygun olarak aksini kararlaştırmaları hâlinde yürürlükten kalkar.

             Erişim ve arabağlantı sözleşmelerinin Kuruma sunulması ve aleniyeti

             MADDE 19 – (1) Erişim ve arabağlantı anlaşmaları, bunların ekleri ve değişikliklerinin tasdikli bir sureti imzalanmasını müteakip onbeş gün içinde Kuruma sunulur. İşletmeciler, Kurumun sözleşmelerde mevzuata aykırı bulduğu hususlara yönelik düzeltme taleplerini otuz gün içinde yerine getirmekle yükümlüdür. Anlaşmaların, görev ve imtiyaz sözleşmelerinde, genel izin ve telekomünikasyon ruhsatlarında yer alan Kurumun görüşüne sunulmasına ilişkin hükümleri saklıdır.

             (2) Anlaşmanın tarafları, ticari sır ihtiva ettiğine kanaat getirdikleri maddeleri anlaşmayla birlikte Kuruma bildirir. Ticari sır olarak kabul edilebilecek bilgiler; erişim ve arabağlantı hizmetlerine ilişkin talep ve/veya talep tahminleri, üçüncü şahıslarca bilinmesi hâlinde bu kişilere haksız rekabet avantajı sağlayabilecek ve bu itibarla rekabeti bozucu etkileri olabilecek ticari ve operasyonel bilgilerle sınırlıdır. Ayrım gözetmeme yükümlülüğü getirilen işletmeciler tarafından erişim ve arabağlantı talebinde bulunan diğer işletmecilere de uygulanması gereken hükümler, tarife bilgileri dâhil, ticari sır olarak addolunamaz.

             (3) Erişim ve arabağlantı anlaşmaları, ticari sırlar saklı kalmak kaydıyla alenidir. Kurum, ticari sır olarak kabul ettiği hususlarla ilgili gerekli tedbirleri alır.

             (4) Kurum, erişim ve arabağlantı anlaşmalarının aleniyetine ilişkin düzenlemeler yapabilir.

             Bilgilerin gizliliği

             MADDE 20 – (1) İşletmeciler, gerek erişim ve arabağlantı anlaşması müzakereleri esnasında gerekse bu müzakerelerden önce veya sonra diğer işletmeciden elde ettikleri bilgileri, veriliş amacına uygun olarak kullanmak ve her hâlükârda gizli tutmakla yükümlüdür. Söz konusu bilgiler, Kurum haricinde, hiç bir şekilde, bu tür bilgileri kendilerine haksız rekabet avantajı sağlayacak şekilde kullanabilecek üçüncü şahıslara, işletmecilerin ortaklarına, iştiraklerine ve ortaklıklarına ifşa edilemez.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

             Müeyyideler

             MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik uyarınca;

             a) Yükümlü işletmecinin kendisinden erişim veya arabağlantı hizmeti talep eden işletmecileri talep etmedikleri bir hizmeti almak zorunda bırakması durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde birine kadar,

             b) Yükümlü işletmecinin ayrıştırma yükümlülüğünü yerine getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde ikisine kadar,

             c) Yükümlü işletmecinin ayrım gözetmeme yükümlülüğünü ihlal etmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde birine kadar,

             ç) Yükümlü işletmecinin şeffaflık ve referans erişim ve/veya arabağlantı tekliflerine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde birine kadar,

             d) Yükümlü işletmecinin erişim ve/veya arabağlantı tarifelerini bu Yönetmelik hükümlerine aykırı olarak uygulaması hâlinde, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde birine kadar,

             e) Yükümlü işletmecinin hesap ayrımı, maliyet muhasebesi ve denetime ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmemesi hâlinde, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde ikisine kadar,

             f) Yükümlü işletmecinin ortak yerleşime ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde ikisine kadar,

             g) Yükümlü işletmecinin tesis paylaşımına ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde ikisine kadar,

             ğ) Yükümlü işletmecinin taşıyıcı seçimine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmemesi veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde ikisine kadar,

             h) Yükümlü işletmecinin uzlaştırma prosedürü kapsamında geçici ücret dâhil Kurum tarafından belirlenen hüküm, koşul ve ücretlere uymaması veya haklı bir neden olmaksızın geciktirmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde ikisine kadar,

             ı) İşletmecinin erişim ve arabağlantı sözleşmelerinin Kuruma sunulması veya mevzuata aykırı hükümlerinin düzeltilmesi veya sözleşmelerin aleniyetine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmemesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun binde beşine kadar,

             i) İşletmecinin bilgilerin gizliliğine ilişkin yükümlülüklerini ihlal etmesi durumunda, işletmeciye bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde birine kadar,

             ihlalin niteliğine göre Kurum tarafından belirlenecek oranlarda idarî para cezası uygulanır.

             (2) Kurum, bu Yönetmelikte öngörülen idarî para cezalarının uygulanmasından önce ilgili işletmeciye Kurul kararıyla belirlenecek süre içinde yükümlülüğünü yerine getirmesini ihtar eder. Bu süre içinde yükümlülüğünü yerine getirmeyen işletmeciye Kurul kararıyla belirlenen oranda idarî para cezası uygulanır.

             (3) Bu madde uyarınca idarî para cezalarının uygulanması bu Yönetmelikle getirilen yükümlülükleri ortadan kaldırmaz. İhlal konusu fiilin tekrarı veya devamı hâlinde işletmecinin bir önceki takvim yılındaki cirosunun yüzde üçünü aşmamak kaydıyla idarî para cezası uygulanır.

             (4) 5/9/2004 tarihli ve 25574 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Telekomünikasyon Kurumu Tarafından İşletmecilere Uygulanacak İdari Para Cezaları ile Diğer Müeyyide ve Tedbirler Hakkında Yönetmelik hükümleri saklıdır.

             Görüşlerin alınması

             MADDE 22 – (1) Kurum bu Yönetmeliğin uygulanmasıyla ilgili kararları almadan önce işletmecilerin ve ilgili gerçek veya tüzel kişilerin görüşlerine başvurabilir.

             Yürürlükten kaldırılan Yönetmelik

             MADDE 23 – (1) 23/5/2003 tarihli ve 25116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişim ve Arabağlantı Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

             Atıflar

             MADDE 24 – (1) Diğer mevzuatta 23/5/2003 tarihli ve 25116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişim ve Arabağlantı Yönetmeliğine yapılan atıflar bu Yönetmeliğe yapılmış sayılır.

             GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 23/5/2003 tarihli ve 25116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Erişim ve Arabağlantı Yönetmeliğine dayanılarak yayımlanan tebliğler, alınan Kurul kararları ile yapılan diğer idarî işlemler konuya ilişkin yeni bir işlem yapılana kadar geçerliliğini muhafaza eder.

             Yürürlük

             MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

             Yürütme

             MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Telekomünikasyon Kurulu Başkanı yürütür.

Ek-1

REFERANS ERİŞİM VE/VEYA ARABAĞLANTI TEKLİFLERİNDE

YER ALMASI GEREKEN ASGARİ HUSUSLAR

             1.  Genel hükümler

             1.1.  Tarafların hak ve yükümlülükleri,

             1.2.  Mülkiyet hakları,

             1.3.  Gizliliğin korunması,

             1.4.  Sözleşmenin süresi ve yeniden müzakere koşulları,

             1.5.  Taraflardan herhangi birinin şebekesinde veya sunulan hizmetlerde değişiklik yapılması önerildiğinde izlenecek yöntemler.

             2.  Sunulan hizmetlere ilişkin hükümler

             2.1.  Hizmet(ler) (arabağlantı, yerel ağa ayrıştırılmış erişim, veri akışı erişimi, yeniden satış gibi);

             a) Tanım ve kapsam,

             b) Gerekli şebeke ve transmisyon unsurları,

             c) Erişim noktaları,

             ç) Test prosedürleri,

             d) Biçimlendirmeye (konfigürasyona) ilişkin hususlar

             2.2.  Ortak yerleşim*;

             a) Ortak yerleşim noktalarına ilişkin bilgiler,

             b) Ortak yerleşim noktalarına ilişkin fiziksel, uzaktan ve sanal ortak yerleşim gibi seçenekler,

             c) Ortak yerleşime konu ekipmanların özellikleri ve kısıtları,

             ç) Ortak yerleşim noktalarının güvenliğini sağlamak üzere alınacak önlemler,

             d) Ortak yerleşim hizmetinden yararlanan işletmecinin personelinin ortak yerleşim noktalarındaki ekipmanlarına erişim koşulları,

             e) Ortak yerleşim yerinin kısıtlı olduğu hâllerde yer paylaşımında uygulanacak esaslar,

             f) Ortak yerleşime uygun yerin mevcut olup olmadığının kontrolüne ilişkin esaslar.

             3.  Ücretler, ödemeler ve faturalama prosedürleri

             4.  Talep tahminlerine ilişkin hususlar

             5.  Siparişlerin iptal edilmesi hâlinde uygulanacak yaptırımlar

             6.  Şebeke bütünlüğü ve güvenliğine ilişkin hususlar

             7.  Hizmet seviyesi taahhüdü

             8.  Arızaların giderilmesine yönelik prosedürler

             9.  Kullanılacak ekipmanın teknik özellikleri ve tabi olacağı standartlar

             10. Sinyalleşme, trafik veya şebeke yönetimi gibi işletime ilişkin hususlar

------------------

*: Ortak yerleşimin gerekli olduğu hizmetler ve yükümlü işletmeciler için zorunludur.